Ο κερατόκωνος είναι μια μη φλεγμονώδης διαταραχή του κερατοειδούς που χαρακτηρίζεται από προοδευτική λέπτυνση , αύξηση της καμπυλότητας, σε προχωρημένα στάδια ουλοποίηση του κερατοειδούς προκαλώντας σταδιακή απώλεια της οπτικής οξύτητας . Συχνά εμφανίζεται στα τέλη της εφηβείας ή στις αρχές της δεκαετίας των είκοσι, προσβάλλει συνήθως και τους δύο οφθαλμούς και μπορεί να επιδεινωθεί με την πάροδο των ετών.

Ο κερατόκωνος έχει αυξημένη συχνότητα εμφάνισης σε λαούς της Μεσογείου και στην Ελλάδα η συχνότητα εκτιμάται σε 2 ανά 1000 κατοίκους. Με την ενσωμάτωση σύγχρονων οφθαλμολογικών μηχανημάτων η δυνατότητα διάγνωσης του κερατόκωνου έχει γίνει ευκολότερη. Η αντιμετώπιση του κερατόκωνου εξαρτάται από το στάδιο της πάθησης στο χρονικό σημείο της διάγνωσης. Σε πρώιμα στάδια κερατόκωνου που εξελίσσεται συστήνεται αντιμετώπιση με την τεχνική της διασύνδεσης κερατοειδούς με την χρήση ριβοφλαβίνης (βιταμίνης Β2) και υπεριώδους ακτινοβολίας UV-A. Η τεχνική αυτή αυξάνει την μηχανική σκληρότητα του ιστού του κερατοειδούς μέσω της χημικής αντίδρασης που πραγματοποιείται και σκοπός της είναι να σταματήσει την εξέλιξη της πάθησης, ώστε να αποφευχθεί η ανάγκη για μεταμόσχευση κερατοειδούς που εφαρμόζεται σε προχωρημένα στάδια.